Posłuszni Moskwie komuniści, przy wykorzystaniu poparcia sowieckiej armii, przejęły władzę, całkowicie lekceważąc legitymację legalnego Rządu RP na Emigracji. Dopiero po pięćdziesięciu latach ustrój komunistyczny został obalony, a Polska odzyskała pełną suwerenność. Nie byłoby to możliwe bez poświęcenia narodu, w Przez wiele lat 22 lipca był świętem państwowym. Dla komunistów był mityczną datą początku nowej państwowości. Przejęcie władzy w Polsce przez komunistów było jednak procesem długim, a jego źródła odnaleźć możemy już w roku 1939. Wydarzenia z listopada 1917 roku były początkiem krwawych rządów komunistów, które pochłonęły miliony ofiar. że Lenin przejęcie władzy przez bolszewików nazwał oddaniem 'całej Liczba wyników dla zapytania „poczàtki władzy komunistów w polsce”: 10000+ Historia - klasa 8. Początki władzy komunistów w Polsce. Test Przejęcie władzy przez komunistów w Polsce - Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) » Okres stalinowski w Polsce (1948-1956) » Marzec 1968 w Polsce » Czerwiec 1976 » Solidarność - powstanie, historia i znaczenie » Stan wojenny w Polsce (1981-1983) » Upadek komunizmu w Polsce (1989) » • Obrady Okrągłego Stołu (1989) do wykonania ćw. 1 s. 76 w zeszycie ćwiczeń. 5. Zapoznaj się z tekstem źródłowym s. 77 w zeszycie ćwiczeń oraz ikonografią ze s. 180 w podręczniku. Wykonaj ćw. 4 i 5 s. 77 w zeszycie ćwiczeń. 6. Przeczytaj fragment podręcznika: Konstytucja stalinowska oraz Walka z Kościołem katolickim s. 181. Wykonaj ćw. 2. S 76 w zeszycie Fragment notatki: PRZEJĘCIE WŁADZY W POLSCE PRZEZ KOMUNISTÓW. 1. Udział wojsk polskich w końcowym etapie II wojny światowej: Polskie Siły Zbrojne - ok. 200tys. żołnierzy. pod Falaise - 1. Dywizja Pancerna gen. Maczka zajęła bazę niemieckiej marynarki wojennej w Wilhelmshaven. pod Arnhem - 1. Rozbicie opozycji 1945-47. Ewa 2021-02-26. Kiedy w 1945 roku Armia Czerwona opanowała całą Europę Środkowo-Wschodnią oraz dość dużą część Bałkanów, niektóre spośród zajętych krajów przez Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich zostały wchłonięte jako kolejne republiki sowieckie. W pozostałych państwach przyjęto 1.wprowadzenie w Polsce ustroju komunistycznego. 2.uniemożliwienie działalności partiom opozycyjnym. 3.uzależnienie Polski od władz ZSRR. 4. Polska-PRL (Polska Rzeczpospolita Ludowa) 5.uniemożliwianie Polakom wyjazdu za granicę. 6. komuniści żądzą PRL. 7.PZPR. 12 maja 1926 roku, 97 lata temu Józef Piłsudski rozpoczął zamachem majowym proces likwidacji w Polsce demokracji, wolności politycznych, parlamentaryzmu, realnej siły polskiej armii i wolnego rynku. Sanacyjny pucz, entuzjastycznie przyjęty przez komunistów, niewątpliwie zdemoralizował nasz naród tresowany przez sanację w posłuszeństwie wobec szkodliwej władzy, czym przygotował Tu5mkT. W dniach 15-21 grudnia 1948 r. odbył się w Warszawie Kongres Zjednoczeniowy Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej. W ciągu trzech lat od utworzenia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, wspierani przez Sowietów i posługujący się terrorem polscy komuniści doprowadzili do złamania jedynej realnej opozycyjnej siły politycznej – Polskiego Stronnictwa Ludowego – oraz zmarginalizowania antykomunistycznego podziemia zbrojnego. W dniach 15-21 grudnia 1948 r. odbył się w Warszawie Kongres Zjednoczeniowy Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej. Ustanowiona wtedy Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) będzie rządzić niepodzielnie krajem przez przeszło czterdzieści kolejnych lat. Tym samym zakończony został proces zyskiwania przez komunistów pełni władzy w państwie. Zygmunt Zaremba (przywódca PPS na emigracji) w liście do Gustawa Herlinga-Grudzińskiego (pisarza) Nic w Polsce dzisiejszej nie posiada swego własnego oblicza. Każde słowo ma znaczenie wypaczone, każde pojęcie wykoślawione, a działanie swoisty katechizm. Partia jest instytucją, do której trzeba należeć pod grozą nie tylko szykan i trudności przeżycia, ale i utraty wolności. Ktokolwiek brał czynny udział w ruchu robotniczym, jest w tym położeniu. Paryż, 13 stycznia 1947 [Zygmunt Zaremba, Listy 1946–1967, Warszawa 2000] Czytaj także: 40. rocznica wizyty I sekretarza KC PZPR w Białym Domu Z uwag Delegatury Zagranicznej Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość (WiN), powstałych na podstawie wniosków ze zjazdu winowców i sympatyków Wszędzie tam, gdzie warszawski reżim napotyka na opór w swoich poczynaniach, stosuje najbrutalniejsze metody gwałtu. Celem sowieckiej polityki na ziemiach polskich jest – przez metodyczną sowietyzację – przygotowanie włączenia tych ziem w ramy Związku Sowieckiego. Pod pozorem walki z reakcją i faszyzmem, niszczy się dziś w Polsce najlepszy, najwartościowszy element, który byłby zdolny przewodzić dziełu odbudowy kraju i prowadzić myśl polską niepodległą. (…) Mimo że [reżim PPR] obsadził wszystkie ważniejsze stanowiska w kraju, mimo że opanował kluczowe pozycje w życiu narodu, mimo że wdarł się przez swoje „wtyczki” do biur i fabryk, do szkół i urzędów, do związków i organizacji, dołów polskich nie potrafił przekonać. Paryż, 10 lipca 1947 [Zygmunt Hemmerling, Marek Nadolski, Opozycja antykomunistyczna w Polsce 1944–1956. Wybór dokumentów, Warszawa 1990] Zygmunt Zaremba w liście do Jana Kwapińskiego (działacza PPS na emigracji) Dobiegł swego końca eksperyment udziału czynników rzeczywiście polskich w wysiłku znormalizowania życia kraju, wraz z tym zakończyła się era, z górą dwuletnia, istnienia w Polsce legalnej opozycji. (…) Żywe siły narodu będą musiały szukać dróg oporu już tylko w organizacjach koncesjonowanych i działać w sposób nierzucający się w oczy. Paryż, 4 listopada 1947 [Zygmunt Zaremba, Listy…] Czytaj także: Koniec PZPR. Sztandar wyprowadzić Stanisław Mikołajczyk (prezes PSL), Kazimierz Bagiński (wiceprezes PSL) i Stefan Korboński (członek Prezydium PSL) w oświadczeniu po ucieczce z Polski Rząd i podległe mu władze bezpieczeństwa, stosując znane metody terroru, doprowadziły już do tego, że – jakkolwiek tolerowano jeszcze formalne istnienie Polskiego Stronnictwa Ludowego – faktycznie uniemożliwiono Stronnictwu wszelką działalność. (…) Otrzymaliśmy wiadomość, że Prokuratura Wojskowa dostała polecenie równoczesnego aresztowania nas (…) i że Sądy Wojskowe otrzymały już rozkaz skazania nas wszystkich na karę śmierci. (…) Wszelka dalsza działalność Stronnictwa nawet w Sejmie stała się niemożliwa. Nasza śmierć nie przyniosłaby w tej sytuacji żadnej korzyści sprawie polskiej ani naszemu Stronnictwu. Londyn, 16 listopada 1947 [„Jutro Polski” nr 19/1947] Ze sprawozdania Zarządu Głównego WiN Po rozbiciu opozycji legalnej, PPR stała się jedyną i wyłączną siłą polityczną kierującą w Polsce. (…) PPS jest coraz bardziej naciskana przez PPR i przez nią opanowana, stąd też formułowanie stanowiska staje się coraz bliższe wytycznych PPR. Warszawa, listopad 1947 [Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” w dokumentach…] Tymon Terlecki (działacz emigracyjny) w paryskiej „Kulturze” Po rozbiorach przeżyliśmy jeden z największych, może największy, kryzys świadomości zbiorowej, bo śmierć państwa skojarzyła się w niej i utożsamiła ze śmiercią narodu. Wtedy obalenie formy zagroziło treści, substancji, jaźni narodowej. Teraz forma ma zastąpić treść, substancję, jaźń. Bo pozorna państwowość osłania dziś – odnaradawianie narodu. Ta metoda (...) dąży do tego, aby zerwać ciągłość naszej kultury duchowej, aby ją pozbawić istoty odrębności. (...) Ma stać się nie kulturą polską, ale polsko-sowiecką, albo jeszcze ściślej: kulturą sowiecką, wysławiającą się językiem polskim, tak samo powolnie, jak się wysławia językiem uzbeckim czy turkmeńskim. (...) Kultura emigracyjna może zaważyć w śmiertelnej rozgrywce o treść kultury polskiej, a zatem o samą polskość, (…) przez to, że będzie sobą, będzie kontrastowo inna, niewoląca swoją atrakcyjnością, nasycająca sztucznie wywołany niedosyt organizmu zbiorowego. Londyn, lipiec 1948 [Tymon Terlecki, Emigracja i Kraj, „Kultura” nr 7, 1948] Bolesław Bierut (sekretarz generalny KC PPR) w przemówieniu podczas wspólnego posiedzenia KC PPR i Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS Akcji przygotowawczej do Kongresu Zjednoczeniowego towarzyszyć będzie dalsza akcja oczyszczania szeregów partyjnych od elementów obcych i przypadkowych, które przedostały się do obu partii w okresie ich masowego wzrostu, przy osłabieniu czujności ideologicznej i braku istotnych wymagań, jakie stawiać musi awangarda rewolucyjna wobec własnych swych szeregów. Warszawa, 3 listopada 1948 [„Głos Ludu” nr 305/1948] Maria Dąbrowska (pisarka) w dzienniku Warszawa była (bo nie byłoby ścisłe mówić „żyła”) pod znakiem kongresu zjednoczenia PPR i PPS (prawdą byłoby: kongres unicestwienia PPS). (…) Otrzymałam całkiem nieoczekiwanie zaproszenie na Kongres. Po pewnym wahaniu i namyśle postanowiłam pójść. (…) [prezydent Bolesław] Bierut witał kongres długim przemówieniem, co chwila przerywanym oklaskami i okrzykami. (…) Największym entuzjazmem odznaczały się krzyki na cześć Rosji i Stalina, tak że ani na chwilę nie można było stracić uczucia, że się jest już w głębi Rosji. Warszawa, 19 grudnia 1948 [Maria Dąbrowska, Dzienniki 1914–1965, t. 6, Warszawa 2009] Z Deklaracji ideowej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Demokracja ludowa musi zwalczać w kulturze narodowej wszelkie wpływy elementów wstecznych, musi rozwinąć kulturę, naukę, sztukę związaną z dążeniami mas ludowych. (…) Sprawie budownictwa socjalizmu w kraju i zabezpieczenia jego niepodległości służy polityka zagraniczna Polski Ludowej. Jej zasadniczym wskazaniem jest ścisły sojusz i przyjaźń ze Związkiem Radzieckim. Warszawa, 20 grudnia 1948 [Deklaracja ideowa PZPR; Statut PZPR, Warszawa 1949] Z artykułu w emigracyjnym „Dzienniku Polskim i Dzienniku Żołnierza” W przemówieniu wygłoszonym na kongresie fuzyjnym [Stanisław] Radkiewicz [członek KC PZPR] zagroził, że wszelki opór polityczny łamać będzie policja oddana całkowicie do dyspozycji PZPR i jednocześnie zaatakował Stany Zjednoczone i duchowieństwo. W nowych władzach partyjnych uderza nikła ilość przedstawicieli koncesjonowanej PPS. (…) Statut nowej partii wzoruje się całkowicie na ustroju partii bolszewickiej. Londyn, 24 grudnia 1948 [„Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” nr 307/1948] Karol Estreicher (historyk sztuki) w dzienniku Zjednoczenie partii (…) jest w gruncie rzeczy likwidacją socjalizmu w wydaniu zachodnioeuropejskim. (…) Przewiduję na rok 1949 wzmożenie aktywności partyjnej. Próbę przenikania komunizmu pod dachy domów. Będzie to zabieg nie bez ofiar. Rozmaite niezależne instytucje (…) padną ofiarą. Presja będzie się wzmagać, w miarę jak wyrastać będą nowi ludzie szkoleni w doktrynie marksistowskiej. (…) Wzór jest gotów… w Rosji. Kraków, 31 grudnia 1948 [Karol Estreicher, Dziennik wypadków. T. 2, 1946–1960, Kraków 2002] Winston Churchill (przywódca brytyjskiej opozycji) w przemówieniu Jak długo, ile razy jeszcze Polacy będą cierpieć? Jak długo i ile razy mają oni zdobywać wolność i swobodę, aby przekonać się, że jest to tylko szyderstwem? Ale Polacy nie powinni nigdy rozpaczać. Ze wszystkich wartości, jakie posiada Naród Polski, żadna nie wybija się bardziej na pierwszy plan niż ta niepokonana zdolność ciągłego odradzania i odświeżania sił żywotnych narodu z pokolenia na pokolenie, od klęski do klęski, od jednej tragedii do drugiej, zawsze w glorii triumfu i zwycięstwa, aby potem, po tych wszystkich cierpieniach i doświadczeniach, po tym wszystkim, co osiągnęli, przekonać się, że zamienili jedną formę ucisku na drugą. Ale to minie. Potężne siły świata rosną. Siły tyranii zaczynają się cofać we wszystkich krajach. (…) Nadejdzie niewątpliwie dzień, kiedy Polska obejmie pełne dziedzictwo, do którego ma prawo przez swą gotowość do wytrwania, przez swe ofiary, męczeństwo i przez swego niezłomnego ducha odrodzenia. Wtedy będziemy mogli uświadomić sobie, że wszyscy ci, którzy różnymi drogami pracowali dla wolności, niepodległości i trwałej chwały Polski, zobaczą, że ich wysiłki odgrywały rolę w historii świata. Londyn, 6 lipca 1949 [„Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” nr 160/1949] Czytaj także: Czy jest coś groźniejszego dla PiS niż napis „PZPR” na murze? *** Opracowanie: Marta Markowska (Ośrodek KARTA), współpraca: Przemysław Bogusz, Milena Chodoła, Mariusz Fiłon, Amadeusz Kazanowski, Wojciech Rodak, Adam Safaryjski, Małgorzata Sopyło (zespół „Nieskończenie Niepodległej”). Proces przejmowania władzy w Polsce przez siły podległe ZSRR był skomplikowany i wieloetapowy, ze względu na skomplikowane powiązania pomiędzy poszczególnymi państwami koalicji antyhitlerowskiej. Mimo że Józef Stalin już od 1943 miał cichą zgodę sojuszników na opanowanie Polski, ze względu na to, że była ona członkiem antyhitlerowskiego sojuszu, nie mógł tego zrobić otwarcie, a jedynie stworzyć pozory „przejęcia władzy z woli ludu” przez kierowane przez Moskwę utworzeniu w Polsce działającej w konspiracji Polskiej Partii Robotniczej (1943) i działającego w Moskwie Związku Patriotów Polskich Józef Stalin zyskał potrzebną mu do zachowania pozorów grupę „aktywistów”, którzy mieli w imieniu ZSRR rządzić w Polsce. Po zerwaniu w roku 1943 stosunków z rządem polskim w Londynie komuniści mogli już otwarcie rozpocząć formowanie nowej władzy. Pierwszą taką próbą była powołana bez wiedzy Moskwy, ale zaakceptowana przez Stalina Krajowa Rada Narodowa, utworzona przez PPR 1 stycznia 1944 roku. 22 lipca z połączenia ZPP i KRN powstał Polski Komitet Wyzwolenia grudnia 1944 PKWN został przekształcony w Tymczasowy Rząd Republiki Polskiej, a 28 czerwca 1945 w Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej z Edwardem Osóbką-Morawskim jako premierem. Doszło do tego w momencie, gdy część polityków zachodnich, ze Stanisławem Mikołajczykiem na czele, uznało, że nie ma już szans na wyparcie komunistycznego rządu z kraju i jedyną szansą na ocalenie demokracji jest współpraca. Odrodzone Polskie Stronnictwo Ludowe pod wodzą Mikołajczyka było przejściowo tolerowaną opozycją, nie trwało to jednak długo. W roku 1946 władze komunistyczne przeprowadziły referendum ludowe (słynne „3 Pytana”) na temat nowych granic, zmian w ustroju i władzy. Sfałszowane wyniki posłużyły do rozpętania nagonki na stronnictwo Mikołajczyka, który 8 lutego 1947 roku zrezygnował ze stanowiska, a już wkrótce był zmuszony opuścić od dłuższego czasu trwała akcja niszczenia resztek podziemnego oporu, zintensyfikowana po pokazowym procesie przywódców podziemia w Moskwie (tzw. proces szesnastu, 1945). W roku 1948 na Kongresie Zjednoczeniowym PPR i PPS połączyły się w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą, kończąc z pozorami i rozpoczynając okres niepodzielnej władzy komunistów nad Polską. Oficjalnie nowe państwo nosiło nazwę Polska Rzeczpospolita Ludowa, chociaż zazwyczaj w nieoficjalnych pismach, gazetach i na uroczystościach używano nazwy Polska Ludowa. Znamienne jest, że celowo nie używano ani nazwy „socjalistyczna”, ani „komunistyczna”, mimo że lepiej oddałoby to prawdziwy charakter nowej władzy w Polsce. Polecamy również: Referendum ludowe (1946) - znaczenie, historia Mimo faktycznego przejęcia władzy w powojennej Polsce przez podległych Moskwie polskich komunistów Józef Stalin i jego poplecznicy musieli, przynajmniej na początku, trzymać się ustaleń zawartych na konferencjach Wielkiej Trójki w Poczdamie i Jałcie. Te zaś zakładały, że Polska będzie krajem... Więcej » Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej - historia, program, cele Pomiędzy rokiem 1944 a 1945 komuniści polscy, będący pod stałą kontrolą Józefa Stalina, przejęli praktycznie całą władzę w świeżo wyzwolonej Polsce. Mogli zatem przystąpić do kolejnej fazy planu dyktatora ZSRR, jakim było stworzenie z Polski państwa wasalnego. Mimo budowy socjalizmu jednak, Stalin był... Więcej » Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) - powstanie, cele, członkowie, historia PZPR, czyli Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, była przez prawie cały okres istnienia PRL-u jedyną legalnie działającą partią i w praktyce główna siłą zarządzającą krajem. Całkowicie kontrolowana przez ZSRR, stanowiła niejako kluczowy element kontroli nad Polską, jaką roztoczył w okresie powojennym blok... Więcej » Bolesław Bierut - biografia, rządy Bolesław Bierut urodził się w niezbyt zamożnej, chłopskiej rodzinie roku w Rurach Brygidkowskich. Od roku 1900 uczył się w bliskiej jego miejscu zamieszkania szkole parafialnej, z której został jednak usunięty przed zakończeniem nauki z powodu udziału w antyrosyjskich zamieszkach. Dalsze... Więcej » Proces szesnastu - historia Jednym z pierwszych celów, jakie nowe władze komunistyczne musiały sobie postawić przy przejmowaniu władzy w Polsce, była eliminacja wszystkich środowisk opozycyjnych, które mogłyby realnie zagrozić działaniom komunistów wysłanych z Moskwy. Największym i najsilniejszym konkurentem w roku... Więcej » Moderatorzy: Moderatorzy, Wice-Admini Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? Wydaje mi się, że oprócz pasjonatów historii, jest na naszym forum trochę informatyków lub osób znających się na rzeczy. Dlatego głównie do Was kieruję swoje pytanie i prośbę o poradę w poniższym. W niedalekiej przyszłości, około miesiąca, czeka mnie wymiana laptopa na nowy. Kwestię rozmiaru, marki, procesora, RAMu mam ogarniętą, wiem co chcę i tu nie ma dyskusji. Natomiast pojawiła się alternatywa dla laptopa z systemem operacyjnym na taki bez systemu operacyjnego. Specyfikacja sprzętu jest dokładnie taka sama, sprzedawca ten sam (jeden z elektromarketów) ale różnica w cenie to 1100 zł. Win 11 w wersji pudełkowej to kwota rzędu 600 zł, a więc 500 zostaje w kieszeni (akurat na MS Office). ... 2028188049 I tu pytanie do Was szanowni koledzy - czy warto samemu instalować Windowsa ? Czy jest to trudne ? Czy wystarczy włączyć komputer, włożyć pendrive i wykonywać po kolei polecenia ? Czy laptop bez systemu ma wszystkie potrzebne sterowniki ? Papież? Ile ma on dywizji? Józef Stalin - na konferencji w Poczdamie, 1945, odpowiedź na słowa Churchilla, że papieżowi nie podoba się przejęcie władzy w Polsce przez komunistówPozdrawiam yogibabo Komandor podporucznik Posty: 1060Dołączył(a): N 12 lis, 2006 19:20Lokalizacja: Pabianice Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? Toki Pn 27 cze, 2022 16:16 Instalacja sama w sobie jest bardzo łatwa, a wszystko, co jest potrzebne, powinno się zainstalować wraz z systemem operacyjnym. Przynajmniej jeśli chodzi o Windows 10 - nowego jeszcze nigdy nie instalowałem, ale nie sądzę, żeby było to trudniejsze. Tutaj można obejrzeć, jak to wygląda na "dziesiątce": rzecz, na którą trzeba zwrócić uwagę, to Microsoft account. Pod linkiem powyżej mamy "Who's going to use this PC?" (po polsku oczywiście będzie napisane co innego, ale ekran wygląda tak samo). Od jakiegoś czasu Windows daje tutaj jako domyślną opcję Microsoft account i jeśli wolimy używać lokalnego użytkownika, to trzeba to wyraźnie zaznaczyć. Coś mi się kołacze, że na "jedenastce" w wersji Home ta możliwość jest wycofana i trzeba mieć konto Microsoft, żeby się zalogować. Może nie do końca tak restrykcyjnie, ale na pewno przedsiębiorstwo dąży do tego, żeby użytkownicy takie konta jeśli Kolega ma takie konto i chce go używać, to tym lepiej. : ) What's the use of worrying? It never was worth pack up your troubles in your old kit-bag and smile, smile, smile! Toki Moderator Posty: 3172Dołączył(a): Pt 20 lis, 2015 14:22Lokalizacja: To zależy. Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? greg_tank Pn 27 cze, 2022 17:41 Spokojnie możesz instalować samodzielnie. greg_tank Kapitan Posty: 880Dołączył(a): So 31 sie, 2013 14:12 Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? yogibabo Pn 27 cze, 2022 17:46 Konto Microsoft jest, więc tu nie będzie problemu. Rozumiem, że aplikacje takie jak np. HP support assistant będę musiał sobie sam pobrać i zainstalować ? Papież? Ile ma on dywizji? Józef Stalin - na konferencji w Poczdamie, 1945, odpowiedź na słowa Churchilla, że papieżowi nie podoba się przejęcie władzy w Polsce przez komunistówPozdrawiam yogibabo Komandor podporucznik Posty: 1060Dołączył(a): N 12 lis, 2006 19:20Lokalizacja: Pabianice Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? mmm777 Pn 27 cze, 2022 20:18 mmm777 Podporucznik Posty: 255Dołączył(a): N 22 lis, 2009 22:54 Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? Speedy Wt 28 cze, 2022 08:00 yogibabo napisał(a):Konto Microsoft jest, więc tu nie będzie problemu. Rozumiem, że aplikacje takie jak np. HP support assistant będę musiał sobie sam pobrać i zainstalować ?Tak, samodzielnie. Dobrze też moim zdaniem podmienić później standardowe sterowniki Windows na te pobrane ze strony producenta laptopa. Tzn. zazwyczaj to nie ma znaczenia, działa i tak. Ale czasem poprawia funkcjonowanie jakiegoś podzespołu np. Bluetooth. W skrajnym przypadku, jak pamiętam chyba raz mi się zdarzyło, że u jednej z koleżanek nie działał mikrofon - Windows go wykrył, zainstalował, pokazał w panelu sterowanie że wszystko ok, tylko że nie było ok. Po wgraniu sterownika karty dźwiękowej od Realtek mikrofon zadziałał. Pozdro Speedy Speedy Generał brygady Posty: 4220Dołączył(a): Śr 21 maja, 2003 22:32 Medale Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? Fgl Wt 28 cze, 2022 18:22 Instalacja Windowsa 10/11 jest bardzo prosta. Wkładasz pendrive, ustawiasz w BIOSie bootowanie na tenże, instalacja się odpala i podążasz za instrukcjami. Całość trwa, nie wiem, 10 minut? Najwyższą umiejętnością, jaką trzeba posiąść jest umiejętność przeliczania cyferek, tak żeby podać odpowiednią ilość gigabajtów jeśli chcesz sobie zrobić partycje. Co do sterowników - każdy szanujący się producent laptopów (ja mam ASUSa i MSI, gamingowy i mały mobilny) zamieszcza na swojej stronie sterowniki do pobrania do każdego nowszego modelu, więc z tym nie będzie problemu. Jeśli laptop ma być do gier czy obróbki wideo i ma drugą kartę graficzną (w sensie, że nie zintegrowaną) - warto wtedy zainstalować jeszcze sterowniki nVidii czy AMD. Ale nie jest to jakaś wielka filozofia. Co do metody kol. mmm777 - radzę uważać z tymi tanimi kluczami. Dawno temu kupiłam taki na Kinguin - działa do dziś na mojej stacjonarce, ale kiedyś pokusiłam się też o klucz do Office - kupiłam na Allegro za 95 zł, dożywotnia gwarancja, bla bla. No i działał - aż nie wymieniłam dysku twardego. Okazało się, że to była jednorazówka. Chytry dwa razy traci. A pan od kluczy z Allegro szybko zwinął interes. Także nie polecam takiego rozwiązania. - mój blog o literaturze obozowej Fgl Starszy sierżant Posty: 106Dołączył(a): So 01 cze, 2019 14:31 Strona WWW Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? mmm777 Śr 29 cze, 2022 04:18 radzę uważać z tymi tanimi kluczamiTo jest tak, że to co jest nielegalne w USA jest legalne w UE Zasadniczo licencję na system można sobie darować - brak aktywacji systemu skutkuje ostrzegawczym napisem w prawym dolnym rogu pulpitu i niemożnością personalizacji ustawień systemu. Da się z tym żyć mmm777 Podporucznik Posty: 255Dołączył(a): N 22 lis, 2009 22:54 Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? Fgl Śr 29 cze, 2022 14:18 Nie przeczę. Ale oszustów sprzedających lewe klucze nie brakuje. Co do tego konta Microsoft - jeśli ktoś nie chce z niego korzystać (nie chcem, ale muszem - jest potrzebne do pobrania Office'a) to faktycznie można zrobić tak, jak napisał Toki. Używanie go jako użytkownika systemu/laptopa jest niby dobrowolne, ale jeśli mimo wszystko wolisz logować się bez niego - trzeba zrobić to co w poście wyżej i uważać, żeby się nie zagapić przy instalacji systemu. - mój blog o literaturze obozowej Fgl Starszy sierżant Posty: 106Dołączył(a): So 01 cze, 2019 14:31 Strona WWW Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? yogibabo Śr 29 cze, 2022 22:59 Dzięki za wszystkie rady, opinie i kupię w wersji pudełkowej na Polskę ze sprawdzonego źródła, a za takie uważam Komputronik. Office niekoniecznie musi być w wersji na Polskę, mam już dwa zainstalowane z licencjami krajów UE (o połowę tańsze niż wersja PL) i bez problemu działają na polskiej wersji językowej, kupione na allegro od sprawdzonych sprzedawców, nowe nieużywane. Papież? Ile ma on dywizji? Józef Stalin - na konferencji w Poczdamie, 1945, odpowiedź na słowa Churchilla, że papieżowi nie podoba się przejęcie władzy w Polsce przez komunistówPozdrawiam yogibabo Komandor podporucznik Posty: 1060Dołączył(a): N 12 lis, 2006 19:20Lokalizacja: Pabianice Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? Fgl Cz 30 cze, 2022 09:32 yogibabo napisał(a):Office niekoniecznie musi być w wersji na Polskę, mam już dwa zainstalowane z licencjami krajów UE (o połowę tańsze niż wersja PL) i bez problemu działają na polskiej wersji językowej, kupione na allegro od sprawdzonych sprzedawców, nowe pojaśnić jaka to wersja Office? Chyba nie 365, bo z tego co mi wiadomo ona jest płatna tylko przez subskrypcję/abonament. Płacisz albo za rok, albo małą kwotę co miesiąc, i tylko przez stronę MS. Pytam tylko z ciekawości. Do niedawna korzystałam z tej subskrypcji (magisterka ), teraz z racji zawodowych przesiądę się na wersję dla firm no i będę mogła zainstalować ją sobie także na moim prywatnym komputerze. - mój blog o literaturze obozowej Fgl Starszy sierżant Posty: 106Dołączył(a): So 01 cze, 2019 14:31 Strona WWW Re: Laptop z systemem operacyjnym czy bez ? yogibabo Cz 30 cze, 2022 11:48 Ja zawsze kupuję wersje pudełkowe z kluczem i Outlookiem. W maju kupowałem młodemu nowego lapka do gier i ze swojej skarbonki wyskrobał kilka stówek na taki pakiet biurowy: ... ZmUxMTA%3D Napisy na pudełku i wewnątrz chyba po hiszpańsku, ale pobrałem ze strony MS wersję Office PL i wpisałem otrzymany klucz. Wszystko działa jak należy. Najstarszy mój Office jest z 2013 i wciąż bezproblemowo działa na lapku z tego samego roku (ech stara poczciwa Toschiba, aż żal będzie się z nią rozstawać ) Papież? Ile ma on dywizji? Józef Stalin - na konferencji w Poczdamie, 1945, odpowiedź na słowa Churchilla, że papieżowi nie podoba się przejęcie władzy w Polsce przez komunistówPozdrawiam yogibabo Komandor podporucznik Posty: 1060Dołączył(a): N 12 lis, 2006 19:20Lokalizacja: Pabianice Powrót do Hyde Park Kto przegląda forum Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zalogowanych użytkowników i 1 gość Przejmowanie władzy przez komunistów w Polsce i Jugosławii - porównanie do roku 1956 Od roku 1943 wojska radzieckie znajdowały się w kontrofensywie na całej długości frontu wschodniego. Kwestią czasu stało się wtedy, gdy dotrą one do dawnych granic ZSRR, a później wejdą na terytoria innych państw okupowanych przez III Rzeszę. Na terenach zajętych przez Sowietów wprowadzano ustrój komunistyczny. Po części odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponosiły mocarstwa zachodnie, które godziły się na podział Europy i świata na 2 obozy. W obozie komunistycznym znalazła się większość państw Europy Wschodniej i Południowej. Wśród nich znajdowały się Polska i Jugosławia. W obu tych państwach od dłuższego czasu działały organizacje szerzące ideologię komunistyczną. Sytuacja Jugosławii jak i Polski nie wyglądała w 100% tak samo. W obu przypadkach na emigracji w Wielkiej Brytanii działały rządu tych państw. Również w Wielkiej Brytanii przebywał król Jugosławii. Jednak sama walka komunistów o władzę w tych krajach przebiegała zupełnie inaczej. To Jugosławia stała się wzorem do naśladowania dla innych państw, gdzie Stalin chciał stworzyć rządu komunistyczne. W kraju tym działa dobrze zorganizowana, wyposażona i liczna armia partyzancka. Na jej czele stał Josip Broz - Tito. Armii udało się wyzwolić spod panowania niemieckiego znaczą część kraju, gdzie wkrótce zaczęto wprowadzać ustrój komunistyczny. Mocarstwa zachodnie początkowo udzieliły pełnego poparcia marszałkowi Tito. Jednak nie chciały, by pełnię władzy w Jugosławii przejęli komuniści. Dlatego zaproponowali utworzenie rządu koalicyjnego, w którym mieliby się znaleźć działacze komunistyczni, jak i przebywający na emigracji demokraci. powstał Rząd Tymczasowy Demokratycznej Federacyjnej Jugosławii, na czele z marszałkiem Josipem Broz - Tito na czele. Niedługo po tym fakcie, Tito zdołał zlikwidować opozycję w swoim państwie. Dobrym przykładem tego działania stały się wybory do Skupsztiny Ustawodawczej, czyli Konstytuanty, które odbyły się w listopadzie roku 1945. W wyborach tych komuniści (Front Ludowy) uzyskali 90% głosów. proklamowano Federacyjną Republikę Jugosławii, składała się z 6 państw. Natomiast uchwalono konstytucje, które z znaczącym stopniu była kopią konstytucji radzieckiej z 1936 roku. Podobnie były w przypadku Polski. Alianci na konferencji w Jałcie postanowili, że w Polsce zostanie utworzony rząd koalicyjny, na wzór jugosłowiańskiego. Rekonstrukcji miał ulec Rząd Tymczasowy, do którego miano prowadzić działaczy demokratycznych. Jednak nie obyło się to bez problemów. Stalin nie zgadzał się na obecność Stanisława Mikołajczyka w przyszłym rządzie. W wyniku namowy Churchilla udało się spór załagodzić. Mikołajczykowi pozwolono brać udział w tworzeniu rządu, w zamian za to musiał on zaakceptować porozumienia jałtańskie, co ten później uczynił. Nie bez znaczenia na tworzenie się władzy w nowo odbudowywanej Polsce był proces szesnastu . Dotyczył on osądzenia 16 członków państwa podziemnego. Chciano w ten sposób nie tylko uniemożliwić im stworzenie innego rządu. Głównym zadaniem tego procesu było ukazanie, kto tak naprawdę dyktuje warunki w świecie polityki. Świadczyły o tym wyroki. Z pośród 16 osób aż 3 osoby uniewinniono. Był to oczywiście proces pokazowy. Sam TRJN został powołany do życia Niedługo potem, bo już uznała go Francja, a USA i Wielka Brytania. Było to o tyle ważne wydarzenie, że TRJN stawał się jedyną, legalną władzą w Polsce. Tym samym, rząd Tomasza Arciszewskiego stracił poparcie państw zachodnich. Jednak rząd Arciszewkiego została kilka dni wcześniej uprzedzony o fakcie, iż niedługo Brytyjczycy cofną mu uznanie. Miało to pozwolić na dokonanie odpowiednich operacji finansowych, które miału umożliwić dalsze działanie polskiej emigracji politycznej. Było to ważne, gdyż z chwilą cofnięcia uznania dla rządu londyńskiego wszelkie konta bankowe czy depozyty przechodziły w ręce TRJN. ZSRR nie musiało uznawać TRJN, gdyż już wcześniej popierało PKWN i Rząd Tymczasowy. Należało jeszcze tą władze utrwalić w wyborach. Zgodnie z postanowieniem konferencji jałtańskiej miały być one wolne i demokratyczne. Wcześniej, przeprowadzono referendów ludowe. Każdy z obywateli miał odpowiedzieć na 3 pytania. Dotyczyły one; 1) zniesienia Senatu; 2) utrwalenia w przyszłej konstytucji ówczesnego ustroju gospodarczego; 3) uznania zachodniej granicy Polski na Odrze i Nysie Łużyckiej. Stronnictwa komunistyczne - PPR, PPS, SD, SL - namawiały do głosowania 3 x TAK. W opozycji do nich było PSL, które reaktywował Stanisław Mikołajczyk. PSL namawiało, by głosowano 2 x TAK - na pytanie 2 i 3. Wszystkie te partie działały legalnie, PSL jednak w opozycji do pozostałych partii. Konspiracyjnie działały WiN - namawiał do głosowania 1 x TAK, na pytanie 3, NSZ - 3 x NIE. Oficjalne wyniki, które zostały opublikowane Frekwencja wyniosła 85%. Odpowiedzi TAK na pytanie 1 odpowiedzi udzieliło 68%, na 2 - 77%, na 3 - 91%. Jak jednak pokazały późniejsze badania historyków, referendów to zostało sfałszowane. W rzeczywistości odpowiedzi TAK na pytanie 1 udzieliło 27%, 2 - 42%, 3 - 67%. Był to kolejny krok, który umożliwił komunistom umocnienie swojej władz w Polsce. Kolejnym z nich były, zapowiedziane już na konferencji jałtańskiej, wolne wybory. Z wolnymi i demokratycznymi wyborami nie miały nic wspólnego, odbyły się Partie komunistyczne stworzyły wspólny blok wyborczy - Blok Stronnictw Demokratycznych, uzyskał on 80% głosów. Drugie w kolejności było PSL - 10%, a następnie PSL - nowe wyzwolenie - 3,5 %. Były do wybory do Sejmu Ustawodawczego. Ten wysoki wynik dawał komunistom ogromną przewagę nad resztą partii. Wynikało to z faktu, że wybory były sfałszowane. Wojsko, MO, ORMO kontrolowały lokale wyborcze. Fałszowano listy wyborcze PSL - cud nad urną . Tym samym doprowadził ich do pełni władzy, a rok 1947 uważa się za datę ostatecznego ustanowienia władzy ludowej w Polsce. Porównują to z innymi państwami blok wschodniego komuniści zdobyli tą władze dosyć wcześnie. Wcześniej pełnie władzy komuniści utrwalili tylko w Jugosławii. Patrząc zatem na te dwa państwa, łatwo zauważyć, że swoją władzę zdobyły nie legalnymi sposobami, lecz terrorem i walką z opozycją. Oczywiście najczęściej byłą to opozycja zewnętrzna . Jednak niekiedy, jak w przypadku Jugosławii, z krytyką występowali działacze partii sojuszniczych z Komunistyczną Partią Jugosławii. Przykładem może być osoba Dragoljuba Jovanovica, przywódcy jugosłowiańskiej Narodowej Partii Chłopskiej. Niemal wszyscy ci, którzy odważyli się publicznie wyrażać swoje niezadowolenie, znaleźli się w więzieniu i zostali oskarżeni współpracę z wywiadami państw zachodnich. Ponadto Tito zapewnił sobie wyjątkową pozycję w państwie, pełniąc funkcję premiera, ministra ON, najwyższe funkcje w partii. Co ważne, miał przy tym poparcie narodu. W przypadku Polski, także wszechobecny był terror. Przykładowo, dekret z czerwca 1946 roku wprowadzał w życie tzw. Mały Kodeks Karny. Zgodnie z nim, surowo karano wszelkie wystąpienia wobec przeciwko władzy ludowej - za szeptaną propagandę groziło od 1 do 10 lat więzienia. Dochodziło także do aktów przemocy. Najbardziej znanym jest mord Żydów w Kielcach. Zabito wtedy ponad 40 Żydów, przewodniczącego Komitetu Żydowskiego dr. Kahanę. Jednak same wydarzenia były celowo sprowokowane. Jak podano, Żydzi mieli porwać 9 - letniego Henryka Błaszczyka. W rzeczywistości chłopczyk udał się do rodziny, nie informując o tym rodzicom. Po powrocie do domu, po 3 dniach, zeznał, że był przetrzymywany przez Żydów w jednej z piwnic. Jak się później okazało, w budynku gdzie miał mieszkać ów Żyd - Kałaman Singer - nie było piwnicy. Był to kolejny przykład, że władza często szukała pretekstu, by doprowadzić do jakiejś akcji, mającej szerzyć terror. Patrząc także na inne, podobne aspekty utrwalania władzy komunistów w obu tych krajach należy zwrócić uwagę na gospodarkę. Doprowadzono to nacjonalizacji przemysłu oraz kolektywizacji rolnictwa. Były to typowe działania, które podejmowali komuniści, gdyż wiązały się z podstawowymi hasłami przez nich głoszonymi. Jednak już po utrwaleniu władzy w Jugosławii dało się zauważyć, iż polityka prowadzona przez Tito odbiega od tej, jakiej życzył by sobie Stalin i władze w Moskwie. Tito miał własną wizję budowania wspólnoty socjalistycznej. Dlatego jego działa nie podobały się Moskwie. Mógł powtórzyć się scenariusz, związany z Bułgarskim dyktatorem - Georgijem Dymitrowem. W roku 1948 ogłosił on pomysł utworzenia federacji państw, w której skład miały wejść Bułgaria, Jugosławia, Rumunia i Albania. Nie wykluczał także obecności Polski i Czechosłowacji. Jego postawa nie podobała się władzom w Moskwie, a jego samego skrytykowano. Co ważniejsze, rok później nagle zmarł podczas kuracji w radzieckim sanatorium. Istniało uzasadnione podejrzenie, że został tajnie zamordowany. Podobne obawy wiązano z osobą Tito. Jego plany doprowadziły do konfliktu ze Stalinem. Zasadniczą sprawą, była decyzja Tito o wyrzuceniu z Jugosławii doradców i fachowców radzieckich. Tito wiedział, że filtrują jego działania i wysyłają raporty do Moskwy. Znał metody ich działania z Kominformu. Sam Tito także odnosił się z sympatią do pomysłów Dymitrowa, z tym, że chciał włączyć stworzyć federacje z Jugosławii i Bułgarii, nie wykluczał wcielenia do swych planów Węgier i Albanii. Sam konflikt na linii Tito - Stalin nie miał podłoża ideologicznego, gdyż Tito był zwolennikiem komunizmu, o wybujałej ambicji. Na początku roku 1948 KPJ i WKPb wymieniły między sobą listy, w których wymieniono wzajemne oskarżenia i zarzuty. Nie wymieniono w nich bezpośredniego powodu konfliktu. Do tego czasu stosunki między Jugosławią i resztą bloku wschodniego uległy pogorszeniu. W tym samym roku, na konferencji Kominformu w Bukareszcie skrytykowano komunistów jugosłowiańskich za błędy i odstępstwa od marksizmu i leninizmu . Samego Tito powszechnie nazywano faszystą i zbrodniarzem. Izolowano Jugosławię w bloku wschodnim. Albania i Rumunia musiały zerwać stosunki dyplomatyczne, a pozostałe państwa musiały ograniczyć swoją współpracę z Jugosławią. Wszystko pod dyktando Moskwy. Zmusiło to J. Broz - Tito do zmiany polityki. Dążył on do przekształcenia Jugosławii w potencjalnego przywódcę państw określających się jako socjalistyczne. Zmianie uległa także polityka gospodarcza kraju. W kraju wprowadzono reformy, dzięki którym rady robotnicze miały i samorządy lokalne miały większy wpływ na życie gospodarcze. Zatrzymano proces kolektywizacji rolnictwa, i umożliwiono ludziom występowanie ze spółdzielni. Były to oczywiście reformy liberalne, w znacznym stopniu zmieniające ustrój państwa. Zmiany te utrwaliła ostatecznie nowa konstytucja, uchwalona w 1953 roku. Izolacja Jugosławii spowodowała, że nie została ona zaproszona do RPWG. Była to organizacja mająca na celu zacieśnienie współpracy gospodarczej miedzy krajami socjalistycznymi. Należały do niej nie tylko kraje europejskie. W późniejszym czasie dołączyły do niej Kuba, Wietnam czy Mongolia. W obliczu takiej polityki Jugosławia zdecydowała się nawiązać współpracę z Zachodem. W 1948 roku podpisała ona układy gospodarcze z USA i Wielką Brytanią, Jugosławia została częściowo objęta Planem Marshalla. Taka polityka nie podobała się Stalinowi. Często mówi się nawet, iż planował on zbrojną interwencję w tym niepokornym kraju. Ostatecznie nie zdecydował się na ten drastyczny krok. W sierpniu 1954 roku Jugosławia, Grecja oraz Turcja podpisały Pakt Bałkański. Groziło to wejście tej federacji bałkańskiej w strefę wpływów NATO. Proces normalizacji stosunków między Jugosławią, a resztą bloku komunistycznego nastąpił dopiero po śmieci Stalina. Było to spowodowane tym, że Stalin nie lubił mieć konkurencji w świecie politycznym. Jego śmierć pozwoliła wrócić do stanu rzeczy z ’45. W roku 1955 wizytę w Jugosławii złożył Chruszczow i Bułganin. Wyrazili oni ubolewanie z powodu faktu, że Stalin nieodpowiednio odnosił się do narodu jugosłowiańskiego. Żałowali także tego, że zerwane zostały wszelkie umowy z Jugosławią. Z tą chwilą stosunki między Jugosławią i resztą bloku komunistycznego uległy normalizacji. Odmienną politykę prowadziła w tym czasie Polska. Wśród naszego narodu nie było w tym czasie tak charyzmatycznego przywódcy jak Tito. Żaden też nie cieszył się takim poparciem wśród społeczeństwa. W tym czasie, czyli zaraz po utrwaleniu władzy przez komunistów. Pierwszą ofiarą systemu stał się Stanisław Mikołajczyk. Został on oskarżony o współpracę z zachodnim wywiadem. Była to tzw. rozprawa z PSL . Z wiadomych przyczyn rzecz jasna, stronnictwo to pozostawało w opozycji w stosunku do BSD. Komuniści chcieli zmian w zarządzie kierowniczym PSL. Udało im się to, gdyż następcą Mikołajczyka został J. Miećko. PSL w 1949 podpisało porozumienie z SL, i utworzyło ZSL. Tak też rozpoczął się okres stalinizacji Polski. Już wcześniej, w trakcje uchwalenia Małej Konstytucji wprowadzono część zmian, które miały pomóc w utrwaleniu władzy. Ponadto najwyższe funkcje państwowe sprawowali komuniści - prezydentem był B. Bierut. Instrumentem władzy był przymus, a Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego liczyła ok. 100 000 ludzi, nie licząc 40 000 cywilnych działaczy. Również MO i ORMO była instrumentem władzy ludowej. Zaczęto zmieniać system partyjny w Polsce. W grudniu 1948 powstała, z połączenia PPS i PPR, PZPR. Tzw. Pasem transmisyjnym PZPR były ZSL - dla środowisk wiejskich, oraz SD dla środowisk rzemieślniczych. Przetrwał on do 1989 r. Władze zachowała pełnię władzy w sferze ekonomicznej. W Polsce obowiązywała gospodarka nakazowo - rozdzielcza. Wszechobecny był terror. Rozprawiano się z przeciwnikami politycznymi. AK nazwano zaplutym karłem reakcji . Na plakatach często przypisywano im cechy faszystów, umniejszano ich rolę w walce o wyzwolenie ojczyzny. Dokonywano reform w jednym z najważniejszych aparatów władzy komunistycznej - wojsku. Marszałek Rokossowski, pełniący w tym czasie funkcję MON, związał wojsko z partią. Przeprowadził czystkę wśród przedwojennej kadry oficerskiej. Wprowadzał nie tylko wzorce radzieckie, ale zastępował oficerów polskich sowieckimi. Zwiększył liczebność armii polskiej, co także było charakterystyczne dla komunistów. Od tego czasu gospodarka była związana z wojskiem. Wykorzystywano entuzjazm społeczeństwa. Rzucano hasła przodownictwa pracy . Ludzie w pocie czoła pracowali, wyrabiając często 200 lub 300% normy dziennie. Okupowali to nie tylko potem, ale często i zdrowiem, co doprowadzało ich do szybciej śmieci. Zdecydowano się na wprowadzenia obowiązkowego szkolenia wojskowego dla młodzieży w wieku 16-21 lat. Młodzież wiązała się w różnego rodzaju organizacje - w 1948 powstał Związek Młodzieży Polskiej. Głównymi hasłami zmptowca było kocham Polskę ludową , umacniam władze demokracji ludowej , walczy z imperializmem. Nieodzownym elementem walki ze sprzeciwem była cenzura. W 1945 powołano Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, a 3 lata później upaństwowiono wszystkie wydawnictwa i czasopisma. Zdecydowano się na wprowadzenie industrializacji. Stworzono plan 3 - letni. Miał on na celu podnieść stopę życiową ponad stan przedwojenny. Utrwalić ustrój i przebudować strukturę społeczno - gospodarczą kraju. Zlikwidować zniszczenia powojenne i ujednolić kraj z ziemiami wcielonymi do Polski. Plan realizowano w latach 1947 - 49. Realizowano także program upaństwowienia handlu w Polsce - bitwa o handel . Starano się w dalszym ciągu reformować gospodarkę, miał temu służyć plan 6 - letni. Jego realizację rozpoczęto w 1950 roku. Chciano szybko zindustrializować gospodarkę w oparciu o ciężki przemysł zbrojeniowy. Produkcja przemysłowa miała wzrosnąć o 158%. Wzrost w rolnictwie o 50%, dochody obywateli o 172%. Rozbudowywano przemysł stoczniowy, hutniczy, samochodowy. Plan zakończono realizować w 1955 roku. Dochód wzrósł jedynie o 73%, a produkcja o 13%. Jedynie produkcja przemysłowa wzrosła o 172%. W wyniku tych działań Polska stała się krajem przemysłowo - rolniczym. Tym samym nastąpił awans społeczny chłopów. Dużym sukcesem władz ludowych było także zmniejszenie analfabetyzmu. W sferze kultury wszechobecny był socrealizm. Ukazywał on zwykłe życie ludności pracującej - proletariatu. Głównymi symbolami tego trendu w sztuce był sierp i młot. W kinematografii nie dokonano zbyt wielkiego postępu. W kinach obejrzeć można było jedynie kiczowate filmy. Z ekranów znikły filmy zachodnie. Przy KC PZPR powołano kilka instytutów, które miały na celu kształcenie kadry urzędniczej i intelektualnej posłusznej władzom centralnym. Szczególnie ucierpiały na tym nauki humanistyczne. Wypaczano historię, zmieniano fakty. Władze państwowe szykanowały Kościół i kler. Działano zgodnie z zasadą - wskaż mi księdza, a ja znajdę na niego paragraf . Starano się rekrutować tajnych działaczy wśród księży. Likwidowano seminaria, zabierano Kościołowi szpitale, zakłady opiekuńcze, ograniczano budownictwo sakralne. Zerwano konkordat z Watykanem. Konfiskowano dobra kościelne, przejęto CARITAS . Dopiero w 1950 roku doszło do porozumienia miedzy Kościołem a władzą. Kościół uznał władze państwową, a władza dało Kościołowi szereg praw - do nauczania religii w szkołach. Ustrój państwa ostatecznie zatwierdziła konstytucja PRL z dnia Znosiła ona urząd prezydenta. Na jego miejsce powoływała Radę Państwową. Nie było Senatu, pozostawiono Sejm, który od 1960 roku liczy zawsze 460 osób. Rada Państwa mogła wydawać dekrety z mocą ustawy, wprowadzać stan wojenny, zwoływania Sejmu i ustalania daty wyboru do niego. Obraz podziału władzy w państwie oddawały wybory z października 1952. Na ZSL, PZPR i SD, czyli Front Ludowy miało zagłosować 98% uprawnionych, przy frekwencji 95%. PRL w tym czasie był oczywiście pod silnymi wpływami Moskwy. Świadczy o tym fakt, że w 1949 roku była ona założycielem RPWG, a w 1955, w naszej Stolicy zawarto pakt wojskowy - Układ Warszawki. Był on odpowiedzią na przyjęcie RFN do NATO, czyli remilitaryzacje Niemiec. Porównując oba te państwa można łatwo znaleźć podobieństwa i różnice. Oba te państwa, Jugosławia i Polska, stały się krajami komunistycznymi. Wynikało to z tego, że znalazły się one w strefie wpływów ZSRR. Prowadziły podobną politykę wewnętrzną, szczególnie w kwestii dochodzenia do władzy. Nie obawiały się stosowania terroru, represji, nie przebierały w środkach. Udało im się także w sposób znaczący umocnić swoją pozycję. Oczywiście nie w sposób do końca legalny - fałszowane wybory. Jednak śmiało można stwierdzić, że drogi obu państw rozeszły się już około roku 1948. Jugosławia i Polska obrały 2 różne, można powiedzieć przeciwstawne, sobie drogi. Jugosławia, ze swoim charyzmatycznym przywódcą Josipem Broz - Tito na czele, starała się prowadzić politykę niezależną od Kremla. Tito miał własną wizję świata komunistycznego, inną od tej, jaką proponowała Moskwa. Ponadto sama sytuacja w państwie jugosłowiańskim wyglądała inaczej niż w kraju nad Wisłą. Poparcie społeczeństwa, dla Tito powodowało, że nie byłoby łatwe jego usunięcie, gdyż społeczeństwo stawało za nim murem. Nie bez znaczenia pozostawała pomoc ekonomiczna państw zachodnich. Dlatego właśnie Tito mógł prowadzić taką politykę, która została nazwana jugosłowiańską drogą do socjalizmu . W przypadku Polski, nie było nikogo takiego jak Tito, tym samym była ona skazana na słuchanie tego, co przykazała Moskwa. W przypadku jakiegokolwiek sprzeciwu mogła się ona spodziewać ostrej reakcji ze strony Wujka JOE . Nawet po śmieci Stalina Kreml za żadne skarby nie oddał by któregokolwiek z państw swojego imperium zewnętrznego. Jedynym przykładem państwa, które było w stanie postawić się stalinowskiej władzy była Jugosławia. W zestawieniu w Polską daje się zauważyć ogromne różnice, które w późniejszym okresie zaważyły na najnowszej historii Europy i Świata...

przejęcie władzy przez komunistów w polsce